Z Tatr - interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Poważny charakter liryku, którego tematem jest śmierć człowieka wkomponowana w urzekający krajobraz gór, zdradza już jego początkowa dedykacja: Pamięci taterniczki, która zginęła…. O osobistym wymiarze wiersza dowiadujemy się po jego lekturze oraz po zaznajomieniu się z najważniejszymi faktami z biografii poety.

Pierwsza strofa wiersza to spojrzenie poety na Tatry. Sytuację podmiotu lirycznego ujawnia już pierwsze słowo utworu – słyszę. Pierwsza osoba liczby pojedynczej czasownika świadczy o tym, iż opisywane wydarzenia relacjonuje nam ich uczestnik, świadek.

Dalsze wersy odsłaniają rąbek tajemnicy. Poeta słyszy różne dźwięki występujące w przyrodzie:
Kamienuje tę przestrzeń niewybuchły huk skał.
To - wrzask wody obdzieranej siklawą z łożyska
I
gromowiec ciszy.


Jego uwagę przykuwa niewybuchły huk skał, wrzask wody oddzielanej od podłoża, gromobicie ciszy. Ostatni „odgłos” w rzeczywistości jest skontrastowaniem ciszy i gromu, a więc czymś, co nie wydaje dźwięku, mimo wszystko podmiot zapewnia, że słyszy grom… Cisza jest w tym przypadku grozą, kumulacją rozpaczy i bezsilności, które nękają cierpiącego poetę. Z kolei wrzask wody obdzieranej siklawą z łożyska to plastyczna wizja górskiego wodospadu.

Pierwsza strofa przynosi zatem opis niespokojnego, groźnego oraz nieprzewidywalnego krajobrazu, który znajduje się w ciągłym ruchu. Opis przyrody został jest zdynamizowany i zintensyfikowany. Lektura tej części powoduje gęsią skórkę na karku czytelnika właściwą raczej japońskim horrorom, aniżeli międzywojennemu wierszowi. A jednak…

W dalszej części wiersza podmiot liryczny zwraca się dramatycznymi słowami bezpośrednio do adresatki, czyli ukochanej, której zadedykował wiersz :
Ten świat, wzburzony przestraszonym spojrzeniem,
uciszę,
lecz -
Nie pomieszczę twojej śmierci w granitowej trumnie Tatr.

Mówi, że nie potrafi pomieścić jej śmierci w granitowej trumnie Tatr, czym deklaruje, że nigdy o niej nie zapomni, sprzeciwiając się jednocześnie nieubłaganej naturze, która odebrała mu jedyną miłość, pozostawiając go samotnego, cierpiącego, opuszczonego. Podmiot liryczny, który utożsamiamy z Przybosiem nie potrafi sobie wyobrazić, jak będzie żył po śmierci Marzeny.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Julian Przyboś – biografia
2  Z Tatr - wiadomości wstępne
3  Julian Przyboś – notatka szkolna



Komentarze
artykuł / utwór: Z Tatr - interpretacja







    Tagi: